و در حقيقت قيام بوظايف دينى اظهار توحيد و اعلام عملى و ظهور ايمان در خارج است و تخطى از وظيفه شاهد آنست كه در آن شائبه انحطاط و تزلزل است و ايمان ثبات ندارد بلكه ارتكاب گناه تكذيب عملى ايمان است و بفرض كه گناه مورد مغفرت و عفو قرار بگيرد از رفعت و تأثير ايمان كاسته شده و از بسط نور آن تمثيل به طيران پرندگان شده كه مرتبه نازلى از حركت و صعود است . و پس از آلودگى روح ايمان به گناه صفاء و نورانيت فطرى خود را از دست داده چنانچه شايسته منصبى از مناصب الهى بوده در اثر ارتكاب از صلاحيت ساقط خواهد شد . ( و الحمد للَّه زنة عرشه )